Kunst voor het Volk

Doelstelling

‘Kunst voor het Volk’ is een ‘gemengd’ koor, waarvan de doelstelling door de naam goed wordt uitgedrukt. Het koor wil mensen uit alle lagen van de bevolking in staat stellen zelf muziek te beoefenen (de koorleden) of te genieten van goede muziek (het publiek). Zo mogelijk wil het koor ook getuigen van maatschappelijk engagement.

Leden

Het koor heeft momenteel 43 leden.

Repetities

Er wordt wekelijks gerepeteerd op maandagavond (20.00-22.15 uur) in gebouw 'Rehoboth', Poeldijksepad 1, Honselersdijk.

Geschiedenis

Het morgenrood gloort...

De oorspronkelijke doelstelling van het koor was: de arbeidersklasse verheffen door muziek en de ‘strijd’ van de arbeiders muzikaal ondersteunen. Het koor werd namelijk in december 1932 opgericht door een aantal Naaldwijkse socialisten (SDAP-leden). Als naam werd Morgenrood gekozen, naar de titel van een bekend socialistisch strijdlied.
‘Morgenrood’ luisterde SDAP-bijeenkomsten en 1 mei-feesten op.
De jaaruitvoeringen werden (tot 1972) gehouden in het gebouw ‘Hulp en Voorzorg’ (thans ‘’t Teejaater’) in de Havenstraat te Naaldwijk.
In de vooroorlogse periode schommelde het aantal leden rond de dertig.
Tijdens de Duitse bezetting, voorjaar 1942, hief het koor zichzelf op. Zodoende ontliep het de verplichting zich aan te sluiten bij de door de bezetter ingestelde ‘Kultuurkamer’.

Na het morgenrood de dag: Kunst voor het Volk

In 1946 werd het koor heropgericht, maar nu onder een minder ‘rode’ naam: ‘Kunst voor het Volk’. Wel sloot het koor zich weer aan bij de eveneens heropgerichte ‘Bond’ (die inmiddels ter ziele is gegaan). Wat het aantal leden betreft was 1949 het ‘topjaar’: 55 leden.
In de jaren ’50 en ’60 stonden naast socialistische strijdliederen veel werken op het programma van eigentijdse Nederlandse componisten als Israël Olman en Jacques Bonset. Ook operakoren en, na de pauze, koren uit operettes waren ruim vertegenwoordigd.

De fatale jaren ’70

In de jaren ’70 vertoonde het repertoire een breed scala van gerenommeerde koorwerken (van o.a. Palestrina, Orlando di Lasso, Thomas Morley, Mozart, Beethoven, Schubert).
Toch ging het in de jaren ’70 met het koor bergafwaarts. ‘Nieuw Links’ had een einde gemaakt aan veel oude SDAP-tradities. Strijdliederen zingen (en zelfs zingen als zodanig) was ‘oubollig’ verklaard. De popcultuur heerste alom. In dit anti-muzikale klimaat daalde het aantal koorleden tot een dieptepunt in 1982-83, het jaar van het gouden jubileum. Toen waren er nog maar twintig leden over en onder die twintig had de vergrijzing hard toegeslagen.

Kunst voor het Volk op nieuwe wegen

Vanaf 1988 zorgde een jonge dirigente, Maud Meilof, voor vernieuwing. Zij introduceerde eigentijdse strijdliederen uit Zuid-Afrika en Latijns-Amerika. Het koor toonde ook engagement door jiddische liederen en werken op teksten van Bertolt Brecht (muziek: Kurt Weill, Hans Eisler, Paul Dessau) op het programma te nemen. In deze periode nam het aantal leden weer toe, maar ‘Kunst voor het Volk’ bleef een klein koor waarmee geen grotere aspiraties konden worden verwezenlijkt.
In 1997 ging het roer om. Het koor zou voortaan ‘projecten’ gaan uitvoeren, waaraan telkens niet-koorleden (de zgn. ‘projectleden’) konden deelnemen.

Projecten

In de periode 1997-2010 werden achtereenvolgens uitgevoerd:

een Grieks project (met o.a. liederen van Theodorakis),
een Afrikaans project (o.a. de Missa Luba),
het project ‘Carmina Burana’ van Carl Orff,
het Engelse project ‘Van King tot Queen’,
een Latijns-Amerikaans project (met o.a. de ‘Misa de las Indias’ van Will Hus),
het Russische project ‘Weemoed, Wierook en Wodka’ (met o.a. de cantate ‘Alexander Nevski’ van Prokofjef),
het Franse project ‘Sentiments d’amour’,
het Italiaanse project 'Spettacolo Musicale',
het Tsjechische project ‘Svata Ludmila’
het Slavische project ‘Praagse Pracht’.
het Duitstalige project ‘Eine musikalische Reise’.
Missa Criolla / 75 jaar Kunst voor het Volk.
Mozart en Sullivan.
65 jaar vrijheid

Svata Ludmilla

Een hoogtepunt vormde het project ‘Svata Ludmila’, een oratorium van Antonin Dvorak. Het was een gezamenlijke onderneming van drie koren: de Christelijke Oratoriumvereniging Scheveningen, de Zangkoren 'Deo Sacrum' uit Poeldijk en 'Kunst voor het Volk'. Voor het succes stond onze zeer ervaren dirigent Jos Vranken uit Poeldijk borg. ‘Svata Ludmila’ werd in november 2005, met een groot Tsjechisch orkest en vier Hongaarse solisten, vijfmaal uitgevoerd: in Den Haag (Elandstraatkerk), Poeldijk (Bartholomeus-kerk), Praag (Smetana-zaal) en nog twee andere steden in Tsjechië. Door de projecten groeide het aantal zangers en zangeressen. Steeds meer ‘projectleden’ maakten de overstap naar regulier koorlid.